| Jacek |
|
|
|
|
Imię męskie wywodzące się zapewne od łacińskiej formy imienia Hiacynt (Hiacyntus). W wyniku przekształceń fonetycznych powstało najpierw imię Jacenty, a następnie forma Jacek przez dodanie sufiksu spieszczającego –ek. Święty Jacek Odrowąż Święty Jacek urodził się w Kamieniu Śląskim, w ziemi opolskiej, na krótko przed 1200 rokiem. Był synem szlachetnego rodu Odrowążów i krewnym biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża. Biskup ten ustanowił Jacka kanonikiem katedralnym, a następnie posłał za granicę do Paryża i Bolonii na studia teologiczne i z zakresu prawa kanonicznego. Biskup Iwo zabrał ze sobą Jacka podczas swojej podróży do Rzymu. Tam Jacek spotkał św. Dominika, założyciela Zakonu Kaznodziejskiego - dominikanów. Jacek oraz towarzyszący mu Czesław i Herman zgłosili się do Dominika i po odbyciu rocznego nowicjatu zostali przyjęci do nowo powstałego zakonu. Jacek miał wtedy około dwudziestu lat. Jesienią 1222 roku bracia dominikanie przybyli do Krakowa i osiedlili się przy kościele Świętej Trójcy. Tam zaczęli zakładać sieć klasztorów i stamtąd wyruszali na akcje misyjne wśród sąsiednich ludów. Św. Jacek stał na czele jednej z grup, która na przełomie 1225/26 roku wyruszyła na północ i przychylnie powitana przez księcia Świętopełka i biskupa Michała założyła klasztor dominikański w Gdańsku. Przez wiele lat Jacek brał udział również w akcji misyjnej na Rusi (1228-1233) i w Prusach (1236-1238). Jak głosi tradycja (źródła historyczne mówią o nim niewiele), Jacek Odrowąż nie przyjmował żadnych godności zakonnych. Skupił się na ważnych celach zakonu dominikańskiego na terenie Polski. Jego życie było przepełnione czcią dla Matki Bożej. Zmarł w dzień Wniebowzięcia NMP - 15 sierpnia 1257 roku. Jego ciało spoczęło w dominikańskim kościele w Krakowie. Kult św. Jacka zaczął się bezpośrednio po jego śmierci. Starania o kanonizację trwały jednak kilkaset lat i zakończyły się 17 kwietnia 1594 roku, kiedy to Klemens VIII ogłosił Jacka świętym. Św. Jacek jest otaczany czcią nie tylko w Polsce (zwłaszcza w Krakowie i na Śląsku), ale również w całej Europie, a także w obu Amerykach i Azji. Św. Jacek chroni przed utonięciem i bezpłodnością, pomaga także przy porodach. W ikonografii Święty przedstawiony jest w habicie dominikanina, z monstrancją w jednej ręce i figurą Matki Bożej w drugiej. Modlitwa: Wszechmogący, wieczny Boże, dzięki Twojej łasce święty Jacek przez wytrwałe głoszenie Ewangelii odnowił i umocnił w wierze wiele narodów, za jego wstawiennictwem pomnóż naszą wiarę, abyśmy byli zdolni pracować dla Twojej chwały i zbawienia ludzi. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Postać Świętego
|



