- biskup

- wspomnienie obchodzimy 23 stycznia

- patron Toledo i Zamora

Święty Ildefons z Toledo jest jedynym świętym tego imienia. Był on wybitnym pisarzem i teologiem. Urodził się w 607 roku. Prawdopodobnie pochodził z możnego rodu jakiegoś Wizygota osiadłego w okolicach Toledo. Otrzymał staranne wykształcenie zapewne w Coenobium Agaliense, do którego wstąpił w młodym wieku wbrew woli ojca. Biskup Helladiusz udzielił mu święceń diakonatu w ostatnich latach sprawowania swych rządów (632-633). Około roku 650 Ildefons został opatem. Natomiast po śmierci biskupa Eugeniusza II (657 r.) król Rekkoswind przymusił go do objęcia stolicy biskupiej w Toledo. Ildefons zmarł 23 stycznia 667 roku i pochowany został w kościele Św. Leokadii w Toledo. Pozostawił po sobie cenną spuściznę literacką: kilka traktatów teologicznych, kilka listów, homilie, hymny i inne utwory liturgiczne. W historii literatury chrześcijańskiej trwałe miejsce zajął jednak przede wszystkim jako autor zbioru krótkich biografii, pt. „O pismach słynnych mężów” (De virorum illustrium scriptis). Zasłynął także jako wielki czciciel Maryi Niepokalanej. Legenda głosi, że ukazała mu się Matka Boża i podarowała ornat mszalny. W VIII wieku relikwie Ildefonsa dotarły do hiszpańskiego miasta Zamora, gdzie dokonały się liczne cuda, które spotęgowały jeszcze jego kult. Ikonografia przedstawia go jako mnicha lub biskupa, podczas udzielania błogosławieństwa, przy czytaniu, z Maryją wręczającą mu ornat.

Boże, Ty włączyłeś do grona świętych pasterzy świętego Ildefonsa, biskupa, odznaczającego się wiarą, która zwycięża świat, i gorącą miłością ku Tobie, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy trwając w wierze i miłości, zasłużyli na udział w jego chwale. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.