| Hubert |
|
|
|
|
Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Składa się z dwóch członów hugu – rozum i –bert (berth, beraht) – sławny. Całość więc możemy przetłumaczyć jako – sławny rozum. Święty Hubert Św. Hubert urodził się około 655 roku w zamożnej rodzinie. W 704 roku zasiadł na stolicy biskupiej w Maastricht. Wkrótce z tej małej miejscowości swoją biskupią stolicę przeniósł do znanego ośrodka Leodium (Liège). Chrystianizacja tych górzystych terenów wymagała jeszcze wiele trudu apostolskiego. Przeczuwając bliską śmierć, przemawiał do swoich diecezjan o rzeczach ostatecznych, co wywierało na nich wielkie wrażenie. Zmarł 3 maja 727 r., po 23 latach posługi biskupiej. Pochowano go w miejscowym kościele Świętych Apostołów. W 825 r. część jego relikwii podarowano mnichom opactwa Andage, które stało się głównym ośrodkiem kultu św. Huberta i celem pielgrzymek. Nazwy Andage zmieniono na Saint-Hubert. Historia ludzi sławnych często przyozdabiana jest anegdotami i legendami. Jedna z tych legend, pochodząca z XI w. opowiada o polowaniu św. Huberta. Gdy miał już strzelić do jelenia z jasnym krzyżem między złotymi rogami, ten przemówił prosząc go o darowanie mu życia. Św. Hubertowi przypisywano szczególne orędownictwo w wypadkach wścieklizny, lunatyzmu i epilepsji. Ikonografia przedstawia go w szatach biskupich z pastorałem i księgą w dłoniach lub jako młodzieńca w stroju myśliwskim i kapeluszu, z oszczepem lub rogiem myśliwskim. Modlitwa: Boże, Ty włączyłeś do grona świętych pasterzy świętego Huberta odznaczającego się głęboką wiarą, która zwycięża świat, i gorącą miłością ku Tobie, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy trwając w wierze i miłości, zasłużyli na udział w jego chwale. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Postać Świętego
|



