| Obicjusz |
|
|
|
|
Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie nomen gentilicum, którego podstawę stanowi czasownik obeo, -ire, -itum - przeciwić się, opierać się, odejść, rozstać się. Święty Obicjusz Święty Obicjusz był rycerzem. Gdy po bitwie leczył się z ran, doznał wizji wiecznego potępienia. Oddał się wówczas na posługi przy klasztorze benedyktynek w Brescii. Jako oblat wiódł życie pełne bogomyślności oraz uczynków pokutnych. Zmarł 6 grudnia 1204 roku. Jego kult zaaprobowano w roku 1900, a wspomnienie przesunięto na 4 lutego.
|


