Jest to imię o niejasnym rodowodzie. Najprawdopodobniej wywodzi się z greki lub, co mniej prawdopodobne, saksońskiego imienia boga Ermina. Do uproszczonej podstawy Erm- // Em- dodano sufiks patronimiczny -idius na wzór patronimików greckich. W Polsce imię nie używane.

Święty Emidiusz
- Biskup, męczennik
- Wspomnienie obchodzimy 5 sierpnia

Święty Emidiusz jest bohaterem wczesnośredniowiecznych legend i im głównie zawdzięczamy wiadomości o tym świętym biskupie. W młodości był poganinem, ale pod koniec III wieku przyjął chrzest i odtąd stał się gorliwym wyznawca Chrystusa. Następnie podążył do Rzymu, by tam głosić Dobrą Nowinę. Uzbrojony w swą wiarę nie bał się prześladowań. Pewnego razu zniszczył w rzymskiej świątyni posąg Eskulapa, czczonego jako boga sztuki lekarskiej. Ten akt oczywiście rozwścieczył wyznawców jednej z oficjalnych religii cesarstwa. Zażądali, by wydano im sprawcę świętokradztwa, ale wówczas Emidiusz poprosił o ochronę papieża Marcellusa. Papież nie tylko obronił go przed Rzymianami, ale też udzielił mu święceń i nadał godność biskupią. Wysłał go także z misją. Kilka lat później głosił on Słowo Boże w północnej Italii, gdzie wiele osób nawrócił. Po edyktach cesarza Dioklecjana nastał czas prześladowań Kościoła. Emidiusz wpadł w ręce cesarskich żołnierzy i w roku 304 zginął męczeńska śmiercią. Kult Emidiusza rozwinął się zwłaszcza w średniowiecznych Włoszech, gdzie modlono się doń o ochronę przed trzęsieniami ziemi. Z czasem kult przygasł, ale w XIX wieku katolicy z Kalifornii zwrócili się do papieża z prośbą, aby uczynił Emidiusza patronem diecezji. Nie dziwi to nas, gdy uświadomimy sobie jak bardzo ten rejon narażony jest na wstrząsy sejsmiczne. Rzym zgodził się w roku 1863 i od tego czasu w Kalifornii stoją liczne posągi świętego, a wielu parafiom nadano jego imię.