| Deikola |
 |
 |
 |
|
Jest to imię męskie wywodzące się ze źródła celtyckiego, ale jego etymologia jest niejasna. Deikola jest jego zanglicyzowaną formą. W piśmiennictwie spotykamy też inne formy tego imienia, takie jak: Dicull, Dichuill, Dikul, Diucholl, Dichullus, Dicholla. W literaturze hagiograficznej latynizowano je i identyfikowano z łacińskim Dei + cola, co znaczy ‘czciciel(ka) Boga’. W Polsce imię nie używane. Odpowiedniki obcojęzyczne: łac. Deicola; ang. Deicola, Dicull, Dichull, Dikul, Diucholl, Dichullus
Święty Deikola z Lure
- pustelnik
- wspomnienie obchodzimy 18 stycznia
Święty Deikola jest postacią mało znaną. Z informacji, które o nim posiadamy wynika, że był bratem św. Gawła i towarzyszem św. Kolumbana. Gdy ten ostatni opuścił Luxeuil, Deikola, który przypuszczalnie był już za stary by mu towarzyszyć pozostał w Galii, i osiadł w Lure jako pustelnik. Zmarł około 625 roku. W miejscu jego eremu powstało później opactwo.
Modlitwa
Boże, dzięki Twojej łasce święty Deikola wytrwale naśladował Chrystusa ubogiego i pokornego, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy wiernie trwając w naszym powołaniu osiągnęli doskonałość, której wzór nam zostawiłeś w swoim Synu Jezusie Chrystusie. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen
|
