| Edward |
 |
 |
 |
|
Jest to imię pochodzenia germańskiego, występujące często wśród królów angielskich. W pierwszym członie zawarty jest element ed-, co oznacza ‘dobrobyt, posiadłość, majątek, dziedzictwo’. Drugi człon stanowi element -wart (ward) – ‘opiekun, obrońca, stróż’. Całość może więc oznaczać – ‘stróż dziedzicznej posiadłości’. Święty Edward Wyznawca
- król
- wspomnienie obchodzimy 5 stycznia
- patron Anglii
 Święty Edward urodził się w 1003 r., w czasie gdy Anglię nękały długie wojny. Całe lata przebywał w Normandii u wuja. Odznaczał się delikatnością i wrażliwością na wszelkie zło. Podziwiano jego postawę na modlitwie, zachowanie podczas przyjęć dworskich. Nazywano go: Anioł ziemski. Do Anglii wrócił po wypędzeniu Duńczyków przez wojska angielskie. Krewni zginęli, a on sam pozostał spadkobiercą tronu. Ukoronowano go w 1043 r. na króla Anglii. Miał trudne zadanie. Kraj był zniszczony i biedny, politycznie podzielony. Pod jego rządami królestwo zaczęło podnosić się z ruin. Poddani doświadczali jego dobroci i otaczali go miłością. Polecił odbudować zniszczone kościoły i klasztory. Jego dziełem jest słynne opactwo westminsterskie w Londynie. Wojny przyczyniły się też do upadku moralności. Trudna dziedzina do naprawy. Św. Edward zatroszczył się o sprawiedliwość w sądownictwie. Wykazał się również miłosierdziem dla ubogich i chorych. Sam im usługiwał i cierpliwie wysłuchiwał ich skarg i zażaleń. Osobiste zniewagi przebaczał, co dało mu tytuł Łaskawy. Zmarł 5 stycznia 1066 r. Jednak jego wspomnienie do niedawna obchodzono pod dniem 13 października. Najnowsze „Martyrologium Romanum” wspomina go w dniu narodzin dla nieba, czyli 5 stycznia. Czczony jako patron Anglii ustąpił potem miejsca św. Jerzemu.Modlitwa
Boże, tylko Ty jesteś święty i bez Ciebie nikt nie jest dobry, spraw za wstawiennictwem świętego Edwarda Wyznawcy, abyśmy prowadzili życie prawdziwie chrześcijańskie i mogli oglądać Twoją chwałę w niebie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
|
