| Martyna |
 |
 |
 |
|
Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego od męskiego imienia Martinus (Marcin), które z kolei jest imieniem teoforycznym, utworzonym od imienia boga wojny Marsa. Martina (Martyna) to pierwotnie ‘należąca do Marsa, poświęcona Marsowi’. Święta Martyna
- męczennica
- wspomnienie obchodzimy 30 stycznia
Święta Martyna jest postacią mało znaną. Wiadomości o niej zostały zaczerpnięte z późnej legendy, ta zaś wyodrębniona została z „Passiones Tatianae et Priscae”. Martyna była sierotą, ale i zarazem dziedziczką wielkiej fortuny. Wszystkim dawała przykład wiary i wielkoduszności względem ubogich. Zatrzymana miała doznać okrutnych tortur, z których jednak wyszła cało. W końcu została ścięta. Miało to nastąpić około 226 roku za panowania Aleksandra Sewera, czyli w czasie, który według historyków uchodzi za epokę względnego spokoju. W XII wieku legendę wzbogacono o nowe szczegóły, według których Martyna była żoną Hadriana, a za towarzyszy męczeństwa miała Konkordiusza, Epifaniusza i jakiegoś anonima. Pod koniec VIII wieku Rzym posiadał kościół pod jej wezwaniem. W roku 1643, za Urbana VIII, rzekomo odkryto relikwie św. Martyny. Czaszkę otrzymał wtedy klasztor Via Alessandrina, a sam Urban VIII ułożył hymn ku jej czci.
Modlitwa
Boży, Ty ukazujesz swoją moc w ludzkiej słabości, od Ciebie święta Martyna otrzymała siłę do zniesienia męczeństwa, niech wszystkim, którzy się radują jej chwałą, zawsze wyprasza łaskę do przezwyciężania pokus. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
|
