| Maksymin |
|
|
|
|
Imię pochodzenia łacińskiego, z dawnego cognomen Maximinus czyli należący do Maksyma (sufiks -inus wskazywał na przynależność, pochodzenie). Święty Maksymin W Ewangelii św. Jana (J 9,1-7) znajduje się opis jednego z cudów Jezusa Chrystusa, w którym uzdrowił On pewnego człowieka niewidomego od urodzenia. Jemu to w późniejszych czasach dodano imię Maksymin. Św. Jan opisuje, jak Jezus splunąwszy na ziemię uczynił błoto i nałożył je na oczy niewidomego. Młodzieniec obmywszy się w wodach sadzawki Siloam, cudownie przejrzał. Faryzeusze nie chcieli uwierzyć, że Jezus ma taką cudowną moc, lecz uleczony Maksymin nie wątpił w to ani chwilę. Gdy Pan zapytał go: „Czy Ty wierzysz w Syna Człowieczego?”, Maksymin odrzekł: „Wierzę, Panie” i pokłonił się Mu. Św. Maksymin stał się później bohaterem wielu średniowiecznych legend. Uważano go za jednego z siedemdziesięciu dwóm uczniów, którym Jezus zlecił głoszenie Dobrej Nowiny. Do Prowansji miał przybyć razem z Łazarzem, Marią Magdaleną, Martą i innymi. W Aix był rzekomo pierwszym biskupem. W rzeczywistości biskupstwo powstało tam dopiero w IV wieku. Był może pierwszym biskupem lub jednym z pierwszych biskupów w tej epoce. Modlitwa: Boże, niech wstawiennictwo świętego Maksymina, który głosił nauki Twego Syna, otworzy nasze serca i oczy na potrzeby bliźnich. Amen.
|


