| Kamil |
|
|
|
|
Jest to imię męskie wywodzące się z rzymskiego cognomen Camillus, Casmillus. Jako wyraz pospolity camillus oznaczał pomocnika kapłana, a pierwotnie szlachetnego chłopca. Święty Kamil de Lellis Święty Kamil de Lellis jest chyba jedynym patronem tego imienia. Urodził się 25 maja 1550 roku w Abruzzach. W latach 1559 - 1574 był żołnierzem w służbie Wenecji i brał udział w walce przeciw Turkom. 2 lutego 1575 roku doznał nawrócenia. Odmienił swoje życie. Pragnął zostać kapucynem, ale z powodu rany w nodze musiał opuścić zakon. Własne cierpienie zaprowadziło go do szpitala św. Jakuba dla nieuleczalnie chorych w Rzymie. Tutaj spełniał najniższe posługi i przygotowywał chętnych do dobrej śmierci. Tu odnalazł swoje powołanie. W 1582 roku założył zakon Kleryków Regularnych Posługujących Chorym (kamilianie). Tymczasem Kamil sam duchowo dojrzał – jego kierownikiem duchowym był przez pewien czas św. Filip Neri – i rozpoczął studia celem przygotowania się do święceń kapłańskich, które przyjął w 1584 roku. Z niestrudzoną gorliwością rozwijał teraz szeroko pojmowaną działalność charytatywną i ożywiał swymi inicjatywami organizację szpitalnictwa oraz duszpasterstwa chorych. Do 1607 roku był także przełożonym zakonu, który sam założył. Był też prekursorem organizacji Czerwonego Krzyża. Zmarł 14 lipca 1614 roku. Kamila kanonizował Benedykt XIV w 1746 roku. Leon XIII ogłosił go patronem szpitali i chorych, a Pius XI ponadto patronem pielęgniarek i pielęgniarzy. W ikonografii św. Kamil przedstawiany jest w sutannie, na której widnieje czerwony krzyż. Jego atrybutami są: anioł, krzyż, księga, różaniec. Modlitwa: Boże, Ty dałeś świętemu Kamilowi, kapłanowi, szczególną miłość ku chorym, napełnij nas duchem Twojej miłości, abyśmy służyli Tobie w naszych bliźnich i w godzinę śmierci mogli spokojnie odejść do Ciebie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Postać Świętego
|



