- dziewica, zakonnica

- wspomnienie obchodzimy 30 stycznia

Święta Hiacynta Merescotti urodziła się w 1585 roku w Vignanello, niedaleko Viterbo (Włochy). Była córką Marka Antoniego oraz Oktawii z Orsinich, książąt rzymskich. Na chrzcie otrzymała imię Klarysa. Hiacyntą nazwano ją dopiero w zakonie. Początkowo interesowała się wyłącznie sprawami światowymi, chociaż wychowywała się u sióstr klarysek. Jej usposobienie nie zmieniło się nawet wtedy gdy wstąpiła do klasztoru. Dopiero po dziesięciu latach, pod wpływem choroby oraz duchownego kierownika klasztoru, zmieniła tryb życia i zapaliła się gorliwością. Powierzono jej wówczas opiekę nad nowicjuszkami i młodymi pensjonariuszkami. Założyła dwa stowarzyszenia dla opieki nad starcami i chorymi. Sama zaś zajęła się zbieraniem jałmużny dla biednych i więźniów. Jako można pani, posługująca nędzy ludzkiej, dawała wielce budujący przykład ludziom tamtego czasu. Przypisuje się jej również wiele nawróceń. W nagrodę Pan Bóg obdarzył ją darem ekstaz, łaską proroctwa i czytania w sumieniach ludzkich. Miasto zawdzięcza jej również wprowadzenie czterdziestogodzinnego nabożeństwa, odprawianego w czasie karnawału. Zmarła 30 stycznia 1640 roku. Kiedy wystawiono jej ciało w kościele klarysek, zbiegło się całe Viterbo, by opłakiwać swoją dobrodziejkę i opiekunkę. Liczne cuda były potwierdzeniem powszechnego przekonania o jej heroicznej świętości. Do grona błogosławionych zaliczył ją w 1726 roku papież Benedykt XIII, a kanonizował w roku 1807 papież Pius XII.

Boże, ze czcią wspominamy dziewicze życie świętej Hiacynty, wysłuchaj nasze prośby i spraw, abyśmy wytrwali w Twojej miłości i postępowali w niej aż do końca życia. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.