| Heldrad |
|
|
|
|
Jest to imię angielskie, które znaczy - starszy radca. Pochodzi ono z języka staroangielskiego od słów heald - stary oraz ræd - radca, adwokat. Święty Heldrad Święty Heldrad urodził się we Francji. Po swych przodkach odziedziczył wielką fortunę. Kierując się nakazami wiary i miłosierdzia, postanowił jednak wszystko co miał, oddać potrzebującym. Sprzedał majątek i kazał wybudować wielki kościół, przy którym wzniósł szpital i gościniec, z których wierni mogli korzystać za darmo. Pozwolił też wszystkim zbierać plony ze swych ogrodów i pól. Po kilku latach zaś wszystko, co jeszcze mu pozostało, oddał Kościołowi. Teraz stał się taki, jak ci, którzy wcześniej korzystali z jego miłosierdzia – nie miał nic i nawet o jedzenie musiał żebrać. Pozbywszy się dóbr doczesnych, Heldrad wyruszył na pielgrzymkę. Przeszedł całą Francję, Hiszpanię, dotarł do Włoch i tu usłyszał o benedyktyńskim opactwie Novalese, leżącym u podnóża Alp. Heldrad udał się do opactwa i porosił o gościnę. Pozostał tam na długie lata – jako zakonnik, czytał święte księgi i doglądał winnicy. Gdy przyjął święcenia kapłańskie, powierzono mu opiekę nad nowicjuszami. Gdy starego opata zastąpił Hugon, syn króla Karola Wielkiego, rzadko jedynie goszczący w klasztornych murach, Heldrad praktycznie przejął jego obowiązki. Gdy zaś książę Hugon zmarł, Heldrad oficjalnie objął funkcję opata i zarządzał opactwem przez 30 lat. Zyskał przez ten czas wielką miłość przeprawiających się przez Alpy podróżnych, dla których wytyczył i oznakował szlak, pozwalający szybciej przebyć dolinę Novalese oraz postawił gościniec i szpital. U podnóża włoskich Alp Heldrad wspominany jest ze czcią po dzień dzisiejszy.
|


