| Goderyk |
|
|
|
|
Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: gott // gut - Got i -rik // rich - władca, panujący. Goderyk zatem to władca Gotów. Święty Goderyk z Finchale Święty Goderyk urodził się około 1069 roku. Aby pomóc ubogim rodzicom podjął pracę jako wędrowny kupiec i niebawem osiągnął takie powodzenie, że dysponował okrętem i dokonywał regularnych rejsów do Flandrii, Szkocji i Skandynawii. Gdy miał około 35 lat, całą majętność rozdał ubogim i jako pielgrzym ruszył do Ziemi Świętej, a następnie do Rzymu i Compostelli. Potem jeszcze raz odwiedził Rzym. Gdy wrócił na Wyspę, zdecydował się wieść życie pustelnicze. Na pustelni przebywał razem z Aelrykiem, gdy zaś ten w 1108 roku zmarł, podążył do Ziemi Świętej. Kilka miesięcy spędził jako posługacz u szpitalników w Jerozolimie oraz na pustyni, w domniemanym miejscu pobytu Jana Chrzciciela. Powróciwszy do Anglii, był znów przez jakiś czas kupcem, a następnie furtianem opactwa i dzwonnikiem katedry Durham. Ostatecznie około 1110 – 1115 roku usunął się na pustkowie zwane Finchale on the Wear i tam spędził około pięćdziesięciu lat. Przyłączali się do niego tacy mężowie jak: Aelred z Riveaulx, Robert z Newminster, Wawrzyniec z Durham czy Wilhelm z Newburgh. Utrzymywał zresztą łączność ze światem i żywo interesował się aktualiami. Aleksander III prosił go o modlitwę i zachęcał do kontynuowania obranego sposobu życia. Zmarł, mając prawie sto lat, 21 maja 1170 roku.
|


