| Gaudenty |
|
|
|
|
Imię pochodzenia łacińskiego utworzone od słowa gaudens, -tis - radujący się. Imię to było bardzo częste wśród duchowieństwa zakonnego. Święty Gaudenty z Brescii Święty Gaudenty urodził się w połowie IV stulecia. Edukacje religijną pobierał u Philastriusa, ówczesnego biskupa Brescii. Pod jego wpływem postanowił zostać mnichem. Spokój klasztoru czy pustelni nie był jednak mu pisany. Gdy Philastrius zmarł, lud Brescii uznał, że tylko Gaudenty może zostać jego następcą, a choć on sam uważał się za niegodnego takiego zaszczytu, wola wiernych zwyciężyła i około 387 roku Gaudenty został biskupem. Piękne Msze św. i kazania, które nowy biskup wygłaszał, stały się sławne. Gdy zaś pewnego razu jeden z wiernych zachorował i nie mógł uczestniczyć we Mszy, Gaudenty na jego prośbę spisał kazanie i przesłał przez posłańca. Taka sytuacja musiała się powtórzyć, gdyż parę kazań Gaudantego, w odpisach, zachowało się do dziś. Kazania i silna wiara biskupa przyciągnęły na łono Kościoła wielu wiernych. W 405 roku biskup Jan Chryzostom – znany dziś jako św. Jan Złotousty- został niesłusznie wygnany z Konstantynopola. Papież i cesarz wysłali do Bizancjum przedstawicieli z pismem domagającym się cofnięcia tej kary. Jednym z papieskich legatów został mianowany właśnie Gaudenty. Bizantyjczycy czekali na posłów przed bramami miasta. Uwięzili ich i przez trzy dni przetrzymywali bez chleba i wody. Próbowali ich skłonić – oferując nawet łapówkę – by opowiedzieli się po stronie następcy Jana Chryzostoma, a gdy posłowie odmówili, postanowili ich zgładzić. Obawiając się jednak uczynić to otwarcie, wsadzili ich na stary zdezelowany statek, mówiąc, że odsyłają ich do Włoch. Okręt, wbrew oczekiwaniom prześladowców, dopłynął do celu, a Gaudenty jeszcze pięć lat służył swym wiernym. Zmarł w 410 roku, a jego kult szybko się rozprzestrzenił. Postać Świętego
|



