| Fiakier |
|
|
|
|
Jest to imię pochodzenia celtyckiego, w którym Fiachrae, Fiachra oznacza króla, wodza w bitwie. W Irlandii było to imię bardzo popularne występujące także w formach Fiakriusz, Fiakr. W legendach występuje jako imię założyciela dynastii królewskiej Munsteru. W Polsce imię nie używane, choć znamy termin fiakier - dorożkarz, woźnica.
Święty Fiakier
Święty Fiakier urodził się w VII wieku w Irlandii. Młodość spędził w klasztorze, co dało mu m.in. sposobność zdobywania pożytecznej wiedzy na temat uprawy i zbioru roślin i stosowania ziół leczniczych. Fiakier bardzo lubił przebywać samotnie na łonie przyrody. Zewsząd jednak przybywali do niego ludzie, wiedząc, że może uleczyć zarówno ciało, jak i duszę. Po pewnym czasie Fiakier wyjechał z Irlandii do Francji. Niektórzy mówią, że szukał odosobnienia, inni uważają, że był misjonarzem, jak wielu irlandzkich mnichów w owych czasach. Biskup Meaux obiecał Fiakierowi tyle ziemi, ile będzie w stanie zaorać jednego dnia. Legenda głosi, że Fiakier używając jedynie czubka swej laski przeorał niewiarygodnie duży teren. Pod opieka biskupa św. Faro założył pustelnię w Breuil pod Meaux. Fiakier dużo się modlił, pościł, uprawiał ogród i leczył przybyszów. Zmarł około 670 roku. Wśród osób, które odbyły pielgrzymkę do jego grobu, była nawet królowa Francji, która w 1641 roku udała się tam, aby podziękować świętemu za cudowne uzdrowienie męża. Fiakier jest patronem ogrodników i odbiera cześć wśród ludzi, którzy miłują przyrodę. Jego wizerunek umieszczono na domu przy ulicy St. Antoine w Paryżu, gdzie można było wynajmować powozy, zwane stąd fiakrami. Świętego wzywano też gdy dolegały hemoroidy. W Alzacji uchodził nawet za orędownika chorych na syfilis.
|


