Jest to imię germańskie złożone z dwóch członów. W pierwszym członie występuje element ed- - majątek, dziedzictwo, natomiast drugi człon to -win - przyjaciel. Całość można interpretować jako przyjaciel dziedzicznej posiadłości.

Święty Edwin
- Król
- Wspomnienie obchodzimy 12 października

Święty Edwin był królem Nortumbrii w latach 617-633. O młodości, którą spędził na wygnaniu, wiemy niewiele. Odzyskawszy tron, wydarty przez sąsiadów, stanął w obliczu konieczności prowadzenia wojen. Pozycję Edwina umacniał alians z królem Kentu Ethelbertem. Jego córkę, Ethelburgę, pojął Edwin za żonę, z nią zaś na dwór królewski przybył z zamiarami misjonarskimi biskup Yorku, Paulin. Po dłuższym ociąganiu się Edwin wraz z dworem i możnowładcami swego królestwa przyjął w roku 627 chrzest i zaczął popierać dzieło chrystianizacji. Niestety, sprzymierzeni ze sobą sąsiedzi, zwłaszcza Panda, król Mercji, wystąpili zbrojnie. Walka zakończyła się klęską i śmiercią Edwina oraz jego syna. Miało to miejsce w Hatfield. Z nastaniem nowej władzy odżyła reakcja pogańska, królowa zaś i biskup Paulin musieli ratować się ucieczką do Kentu.

Najwięcej wiadomości o Edwinie przekazał nam św. Będą Wielebny. Edwin z racji swej roli w dziele chrystianizacji oraz śmierci poniesionej poniekąd w jej obronie czczony był w średniowieczu jako święty. Ciało jego złożono w opactwie w Whitby, a wspomnienie umieszczano w kalendarzach pod dniem 4 lub 12 października. Nowe Martyrologium Rzymskie na jego wspomnienie wyznaczyło dzień 12 października.