| Ceran |
|
|
|
|
Imię pochodzenia celtyckiego (irlandzkiego) od wyrazy pospolitego cera, ceara – czerwony. Forma Ceran jest zdrobnieniem za pomocą sufiksu –an. Zatem Ceran to czerwoniutki. Może to być też jedna z obocznych form innego celtyckiego inienia – Ciaran, które zanglicyzowano na Kieran. Święty Ceran Św. Ceran porównywany był później z Euzebiuszem z Cezarei, gdyż tak jak autor „Historii kościelnej”, miał troskliwie zbierać akta męczenników. W 614 roku uczestniczył w piątym synodzie paryskim. Gdy zaś w roku 625 odbywano następny synod, już chyba nie żył. Pochowano go w pobliżu grobu św. Genowefy.
|


