| Agaton |
|
|
|
|
Jest to imię pochodzenia greckiego: Agathós, od przymiotnika agathós, agathē – ‘dobry, dobra’. Końcowe -n wywodzi się z łacińskich przypadków zależnych. Święty Agaton
- papież
- wspomnienie obchodzimy 10 stycznia
Święty Agaton – zanim odkrył powołanie – żył jak inni Sycylijczycy jego epoki. Miał rodzinę, udało mu się zdobyć pokaźny majątek, lecz pewnego dnia zdecydował się to porzucić. I tak na początku VII wieku Agaton przywdział benedyktyński habit, a Kościół zyskał nowego sługę. Pierwsze lata jako zakonnik spędził w klasztorze św. Hermesa w Palermo, ale wkrótce wezwano go do Rzymu. Powierzono mu odpowiedzialną funkcję skarbnika kurii. Pełnił ją z powodzeniem przez kolejne kilkadziesiąt lat. Zyskał też sobie wielki autorytet wśród duchowieństwa. Wystarczająco wielki, by w roku 678 ponad stuletni już Agaton wybrany został na urząd papieski. Pontyfikat Agatona trwał zaledwie trzy lata, ale były to lata bardzo trudne. Rzym atakowali barbarzyńcy, a Kościołem wstrząsały doktrynalne spory o naturę Chrystusa. W otoczeniu Sergiusza I, patriarchy Konstantynopola, powstała herezja zwana monoteletyzmem. Jest to doktryna o jednej woli Chrystusa jako Boga i człowieka. Papieżowi udało się jednak doprowadzić do Synodu, na którym biskupi zgodnie potępili monoteletyzm. Jednak synod ten nie rozwiązał problemu, dopiero Sobór Konstantynopolitański VI odpowiedział, że w Chrystusie są dwa naturalne działania i dwie naturalne wole, bez wzajemnej sprzeczności, ponieważ wola ludzka podporządkowana jest boskiej. Św. Agaton nie dożył ostatecznego rozstrzygnięcia – zmarł kilka tygodni przed pamiętnym Soborem 10 stycznia 681 roku.Modlitwa
Boże, to Ty dałeś świętemu Agatonowi, papieżowi, wielką siłę i wiarę, by przez lata służył Ci i umacniał Twój Kościół. Pozwól, abyśmy i my równie długo mogli cieszyć się Twą miłością i własnymi uczynkami dawać świadectwo Twojej chwały i dobroci. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
|



Święty Agaton – zanim odkrył powołanie – żył jak inni Sycylijczycy jego epoki. Miał rodzinę, udało mu się zdobyć pokaźny majątek, lecz pewnego dnia zdecydował się to porzucić. I tak na początku VII wieku Agaton przywdział benedyktyński habit, a Kościół zyskał nowego sługę. Pierwsze lata jako zakonnik spędził w klasztorze św. Hermesa w Palermo, ale wkrótce wezwano go do Rzymu. Powierzono mu odpowiedzialną funkcję skarbnika kurii. Pełnił ją z powodzeniem przez kolejne kilkadziesiąt lat. Zyskał też sobie wielki autorytet wśród duchowieństwa. Wystarczająco wielki, by w roku 678 ponad stuletni już Agaton wybrany został na urząd papieski. Pontyfikat Agatona trwał zaledwie trzy lata, ale były to lata bardzo trudne. Rzym atakowali barbarzyńcy, a Kościołem wstrząsały doktrynalne spory o naturę Chrystusa. W otoczeniu Sergiusza I, patriarchy Konstantynopola, powstała herezja zwana monoteletyzmem. Jest to doktryna o jednej woli Chrystusa jako Boga i człowieka. Papieżowi udało się jednak doprowadzić do Synodu, na którym biskupi zgodnie potępili monoteletyzm. Jednak synod ten nie rozwiązał problemu, dopiero Sobór Konstantynopolitański VI odpowiedział, że w Chrystusie są dwa naturalne działania i dwie naturalne wole, bez wzajemnej sprzeczności, ponieważ wola ludzka podporządkowana jest boskiej. Św. Agaton nie dożył ostatecznego rozstrzygnięcia – zmarł kilka tygodni przed pamiętnym Soborem 10 stycznia 681 roku.