| Adamnan |
|
|
|
|
Jest to imię pochodzenia celtyckiego o niejasnej etymologii. Najprawdopodobniej jest to spieszczenie biblijnego imienia Adam. Odpowiedniki obcojęzyczne: łac. Adaxman, Adomnan. Święty Adamnan z Iony Święty Adamnan (Adomnan) urodził się około 624 roku w Drumhome w Irlandii. Wiadomo, że wcześnie wstąpił do klasztoru założonego przez swego krewnego – św. Kolumbana. W 679 roku został opatem w klasztorze na wyspie Iona. Już za życia otaczała go aura cudowności. Znany był ze swej pobożności i daru stygmatów. Ponoć też własnoręcznie ściął i obciosał tyle drzew, że mógł wybudować 12 łodzi dla mnichów z Iony. Był też utalentowanym pisarzem – napisał biografię świętego Kolumbana i opis Ziemi Świętej zatytułowany „De locis sanctis”. Szacunek współczesnych zyskała mu jednak przede wszystkim działalność w roli dyplomaty i rozjemcy. Na początku Adamnanowi udało się zyskać przyjaźń Alfryda, późniejszego króla Nortumbrii, gdy ten będąc na wygnaniu szukał schronienia na Ionie. Gdy w 686 roku Alfryd zasiadł na tronie, ziomkowie wysłali Adamnana, by wyjednał u nich uwolnienie 60 porwanych i uwięzionych Irlandczyków. Dwa lata później Adamnan ponownie przepłynął morze i odwiedził liczne klasztory w Anglii. Spotkał wówczas św. Bedę Czcigodnego, który tak go potem opisał w swej „Historii Kościoła w Anglii”: Była w nim mądrość i dobroć, a i wielkie rozeznanie w Piśmie Świętym. Gdy Adamnan wrócił do Irlandii, zastał ojczyznę rozdartą wojną. Wiara i serce nakazały mu w tej sytuacji przede wszystkim zadbać o los bezbronnych. Za jego sprawą na Wielkiej Radzie w Birr uchwalono prawa zakazujące zabijania i brania w niewolę dzieci, kobiet i osób duchownych. W dziejach Zachodu był to pierwszy akt prawny tego typu i długo nazywano go „Prawem Adamnana”. Adamnan zmarł w roku 704. Modlitwa: Boże nasz, za wstawiennictwem swego sługi, świętego Adamnana z Iony, spraw, aby ludzie dawali posłuch wezwaniom do pokoju i mieli serca otwarte dla bliźnich. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Postać Świętego
|



